EN
لینکهای سریع
جورابهای فشاری که در ورزش استفاده میشوند، با اعمال فشاری که در ناحیه مچ پا قویتر است (معمولاً بین ۱۵ تا ۲۰ میلیمتر جیوه) و هرچه به سمت بالای پا ادامه مییابند، کاهش مییابد. این موضوع به مقابله با تجمع خون ناشی از گرانش هنگام ایستادن یا دویدن کمک میکند. مطالعات نشان میدهند که این جورابها میتوانند بازگشت وریدی خون را در حین دویدن حدود ۴۰٪ نسبت به جورابهای معمولی افزایش دهند. این بدین معناست که جریان خون بهتری به سمت قلب بازمیگردد و چیزی که «پیشبار قلبی» نامیده میشود را افزایش میدهد. در سطوح حداکثر تلاش، ورزشکارانی که از لباسهای فشاری استفاده میکنند، حدود ۱۰ تا ۱۵٪ بیشتر اکسیژن به عضلاتشان منتقل میشود. این جورابها به این دلیل کار میکنند که از گشاد شدن بیش از حد وریدها جلوگیری میکنند و به جریان مناسب شریانها کمک میکنند. این امر باعث بهبود عملکرد کل سیستم گردش خون میشود، بنابراین افراد میتوانند عملکرد هوازی خود را قبل از خستگی طولانیتر حفظ کنند. دویدنکنندگان ماراتن و دوچرخهسواران به ویژه این اثر را متوجه میشوند و اغلب گزارش میدهند که در طول جلسات تمرینی طولانی یا مسابقات، احساس خستگی کمتری دارند.
تحقیقات نشان میدهد که ورزشکارانی که جوراب فشرده میپوشند، میتوانند حدود ۱۴ درصد طولانیتر از ورزشکارانی که این جوراب را نمیپوشند، قبل از رسیدن به خستگی در طول تمرینات شدید با فاصله زمانی کوتاه، خود را به چالش بکشند. یک مرور اخیر که در سال ۲۰۲۳ در مجله علوم ورزشی منتشر شده است، به بررسی ۱۸ مطالعه مختلف پرداخته و نتایج مشابهی را یافته است و نشان داده است که در هنگام انجام تمرینات با شدت متوسط، احساس خستگی افراد بر اساس مقیاس بورگ حدود ۱۲٫۶ درصد کاهش مییابد. چرا این اتفاق رخ میدهد؟ خب، به طور کلی لرزش درون عضلات کمتر میشود. عضلات ساق پا به طور خاص حدود ۳۸ درصد لرزش کمتری تجربه میکنند و علاوه بر این، آزمایشهای خون پس از ورزش سطوح پایینتری از کراتین کیناز نشان میدهند که نشاندهنده کاهش فشار بر سیستم عصبی و عضلات در کل است. در ورزشهایی که شامل حرکات مکرر شروع و توقف هستند، مانند بسکتبال یا تنیس، این عضلات پایدار شده به حفظ توان در طول بازی کمک میکنند. ورزشکاران به سادگی به دیوار خستگی نمیرسند و این موضوع در موقعیتهای رقابتی تفاوت بزرگی ایجاد میکند.
تراکم هدفمند، بازخورد حسی دینامیکی بدن از موقعیت و حرکت اندامها را بهبود میبخشد و کنترل نوروموسلولی را در طول فعالیتهای پویا افزایش میدهد. این ورودی حسی تقویتشده، ثبات مفصلی و کارایی حرکتی را بهبود میبخشد و از هدررفت انرژی ناشی از اصلاحات وضعیتی جلوگیری میکند.
همزمان، تراکم نوسان عضله را هنگام تماس با زمین کاهش میدهد. ارتعاش بیش از حد، باعث تنش در الیاف عضلانی و بافت همبند شده و خستگی را تسریع میکند. با کاهش این آسیبهای ریز، تراکم سلامت ساختاری عضلات را حفظ کرده و از فرسودگی جلوگیری میکند. تحقیقات کاهش جابهجایی عضله در هنگام دویدن و پرش را تأیید کردهاند که مستقیماً با افزایش زمان تا رسیدن به خستگی مرتبط است.
به طور همزمان، حس عمیقتر و تثبیت مکانیکی کارایی بیومکانیکی را بهینه میکنند: ورزشکاران در شرایط خستگی، طول قدم، ارتفاع پرش و دقت ضربه را به صورت ثابت حفظ میکنند. این هماهنگی به ویژه در ورزشهای وابسته به چابکی تأثیرگذار است که در آنها تغییرات سریع جهتگیری به هماهنگی دقیق عصبی-عضلانی نیاز دارد.
جورابهای فشرده که در ورزش استفاده میشوند به دلیل بهبود توانایی بدن در دفع مواد زائد متابولیکی، به شتاب بخشیدن به فرآیند بهبودی کمک میکنند. بر اساس برخی مطالعات اخیر که سال گذشته در یک مرور جامع منتشر شدهاند، افرادی که این جورابها را میپوشیدند، حدود ۳۰ درصد کمتر کراتین کیناز (CK) را در خون خود در عرض یک روز پس از تمرین شدید داشتند. CK در اصل نشانهای از آسیب دیدن عضلات در اثر فعالیت شدید است. همین تحقیق سطوح پایینتری از IL-6 و CRP را نیز نشان داد که اینها شاخصهای التهاب در سراسر بدن هستند. این پروتئینهای کوچک اطلاعات مهمی درباره نحوه پاسخ بدن به استرس ناشی از ورزش به ما میدهند. فشار تدریجی در این جورابها در واقع به دفع این مواد مضر ناشی از تمرینات قبل از اینکه بتوانند به بافتها آسیب بیشتری وارد کنند کمک میکند. بسیاری از ورزشکاران این فایده را زمانی که میخواهند بین جلسات تمرینی سریعتر بهبود یابند، تأیید میکنند.
مطابق تحقیقات پزشکی ورزشی، فشار تراکمی نرخ پاکسازی لاکتات را ۲۶٪ نسبت به بازیابی غیرفعال بهبود میبخشد. این فشار مکانیکی:
انتخاب جوراب فشرده ورزشی مناسب به معنای تطبیق عملکرد فنی آن با نحوه حرکت و بهبودی بدن شما در انواع خاصی از ورزش است. دویدنکنندگان و بازیکنان بسکتبال عموماً به فشار فشردگی حدود 15 تا 20 میلیمتر جیوه نیاز دارند، زیرا این سطح به ثبات عضلات در حرکات جانبی کمک میکند و در عین حال جریان خون به سمت قلب را حمایت میکند. ورزشکاران ماراتنی اغلب نتایج بهتری با سطوح بالاتر فشردگی بین 20 تا 30 میلیمتر جیوه بدست میآورند، زیرا این فشار با حفظ گردش خون برای مدت طولانیتر، از خستگی در طول جلسات طولانی جلوگیری میکند. طول جوراب هم واقعاً اهمیت دارد. جورابهای زیرزانویی معمولاً برای فوتبال که ساق پا تحت فشار قرار میگیرد، مناسب هستند، اما نوع کوتاهتر به مچ پا برای ورزشهایی با حرکات سریع پا مثل تنیس مناسبتر است. پارچههایی که عرق را از روی پوست دور میکنند، در شرایط گرم به جلوگیری از تاول کمک میکنند و حمایت مناسب از کمان پا میتواند درد پا را پس از ایستادن یا پرش طولانیمدت بهطور قابل توجهی کاهش دهد. البته دقت در اندازه بسیار مهم است. همیشه جداول اندازه را دقیقاً بررسی کنید و محیط واقعی ساق پا را اندازهگیری نمایید تا فشار بهطور یکنواخت در سراسر پا توزیع شود. برخی تحقیقات نشان میدهند که استفاده از لباس فشرده طراحیشده برای فعالیتهای خاص، میتواند عملکرد را حدود 12 درصد نسبت به جوراب معمولی بهبود بخشد، بر اساس مطالعهای که سال گذشته منتشر شده است. کسانی که به دنبال اطلاعات دقیقتری درباره سطوح مختلف فشردگی هستند، میتوانند به دستورالعملهای رسمی تدوینشده توسط متخصصان پزشکی ورزشی مراجعه کنند.
